Viva? La France….
Om vanuit Lexmond door Afrika te gaan trekken, komen we er niet onderuit om ook een aantal Europese landen aan te doen. Eerst doorkruisen we België om vervolgens enkele nachten in Luxemburg (Kaubach) te verblijven.

Tussen de mooie Ardense bergen genieten we van het mooie landschap en de lage dieselprijzen.


Vervolgens rijden we met onze stoere 4wd diesels over de Franse wegen. JR gunt het de Franse overheid niet om tolgeld van ons binnen te hengelen, dus we doen alles over RN (Route Nationale) en D-wegen. Dit zorgt ervoor dat we door mooie kleine Franse dorpjes rijden en daar zie ik vrijwel niemand op straat. Of het nou door de hoge temperaturen komt (ruim boven de 30 graden) of omdat Fransen toch wat minder gastvrij zijn, in ieder geval is het bijzonder rustig op straat en in de dorpjes.

Uiteraard rijden we door mooie wijn gebieden. Vooral de Bourgogne wijngaarden kunnen erg bekoren. De wijngaarden zien er bijzonder verzorgd uit met voornamelijk chardonnay (wit) en pinot noir (rood) druiven. Via Nuits-Saint-Georges, een prachtig plaatsje met veel chateau’s, rijden we onze camping vlakbij Beaune in. Een kleine pittoreske camping, tussen de wijngaarden.

Tegen de avond haasten we ons naar een mooie plek om de unieke zonsverduistering te gaan ervaren. Dat doen we vanaf een wijngaard die tegen een helling op ligt, waardoor we zonder obstakels de zon zien verduisteren. Onze stoeltjes en badlakens plaatsen we op een grasveld vermengd met vele kiezelstenen. Deze kiezelstenen zijn ook onderdeel van de grond waarop de oude wijnstronken staan met vele, kleine rode druiven. In dit idyllische landschap genieten we van een maan, die tergend langzaam voor de zon kruipt. De schaduw gaat over het landschap van de miljoenen druiven en de lucht neemt adembenemende kleuren aan. Wat prachtig is dit! En dat in alle rust tussen de tientallen jaren oude wijnranken. Dit is genieten in alle rust van een prachtig astronomisch verschijnsel, het enige wat ontbreekt is een glaasje koele witte wijn….






Het is opmerkelijk dat enkele dagen later het gebied van de Bordeaux wijnen zo totaal anders is. Veel wijngaarden zien er wat onverzorgder uit. Met gehuurde e-bikes fietsen we door het bordeaux gebied in een mooi en heuvelachtig landschap.


Ons doel is Chateau Petrus bekijken, JR wil dit uiteraard graag zien, als bezitter van deze fantastische, exclusieve wijn. Al snel merken we dat de druiven veelal rood van kleur zijn, aan witte druiven wordt slechts beperkt Sauvignon Blanc, Muscadelle en Semillion druiven verbouwd.




De rode druif is duidelijk in de meerderheid, zo zien we mooie rassen als merlot, cabernet franc en cabernet sauvignon. De druiven zijn aanmerkelijk voller en groter dan de bourgogne druiven. Via het gebied van Lalande de Pomerol, fietsen we naar het “juiste” gebied, de Pomerol streek. Oftewel aan de rechteroever van de rivier de Dordogne, want dat is het gebied waar de beste pomerols van de Bordeaux worden gemaakt. Hier zijn de wijngaarden ook weer uiterst netjes en de unieke bodem bestaat uit een complexe mix van klei, kiezel en zand.

Alle wijnhuizen staan aangegeven, behalve Chateau Pétrus. Via google maps, weten we het toch te vinden. Een redelijk klein chateau en eigenlijk vrij onopvallend, nergens staat er iets van Pétrus, alleen aan een teken op de ramen is het te zien.

Een kenner als JR valt dit detail natuurlijk meteen op. Het doet ietwat mysterieus aan, er worden slechts 30.000 flessen per jaar geproduceerd met 100% merlot druiven en door deze schaarste is het één van de duurste wijnen ter wereld. Het geheim zit in de bodem, een ijzerrijke toplaag van zeldzame blauwe klei.

Tijdens de lunch in Libourne, een leuk stadje aan de Dordogne, nemen we uiteraard een flesje pomerol. Geen Pétrus, want een bedrag boven de duizend euro vonden we toch wat uit proportie…..maar een Mazeyres Pomerol was ook uit de kunst!





Frankrijk sluiten we af in de Pyreneeën een bijzonder mooi berglandschap, we crossen er doorheen, want de Pyreneeën gaan we bekijken vanuit de Spaanse kant. Al met al is Frankrijk qua diversiteit en landschappen meer dan de moeite waard. Toch kon de sfeer niet echt bekoren, we gaan in Spanje en Andorra onderzoeken of de warmte en spontaniteit van de inwoners op een ander niveau ligt….
