Uitzwaai oftewel ons vertrek
Daar gaat weer een extra deodorant of toch maar wat meer havermout in de camper, want ja, dat kan zeker van pas komen… Het aantal pilletjes, noodzakelijk of voor onze gezondheid, neemt ook steeds meer in getale toe.
Pfff, ik vind zo langzamerhand alles teveel, dus de spanningen nemen thuis toe. Het wordt de hoogste tijd om te vertrekken!
De voorbereiding is natuurlijk een belangrijk onderdeel van de reis en ook van de pret, maar genoeg is genoeg, we willen weg!!
Zondag 9 augustus, Esther en ik hebben al een nachtje in onze Ford-camper aldaar geslapen. Midden in de boomgaard staat onze “Binkie” in volle pracht, met nieuwsgierige kippen en alpaca’s die ons komen bezoeken. De grote bruine alpaca is wel heel brutaal en steekt z’n kop in ons toegangsdeurtje, mooie beesten… Voordeel van deze 1e overnachting is dat we altijd een overnachting meer hebben dan Jan Reinier en Jacqueline, uiteraard is niets een wedstrijd, maar ik hou het toch maar graag even bij 😊.
In de ochtend brengen we met onze beide campers een bezoek aan Batenstein, uiteraard JR & Jacq voorop, want we nemen afscheid van (o)ma van Soelen. Inmiddels 91 jaar oud staat zij ons samen met Yvonne al buiten op te wachten. Een moeilijk moment voor zowel Jacqueline als haar moeder, want Jacqueline doet altijd veel voor haar moeder. De broze Oma van Soelen heeft veel interesse in onze campers en ook de overige oudjes in Batenstein kijken hun ogen uit.
Gelukkig landt het vliegtuig van Sanne op tijd om ons in Lexmond uit te zwaaien. Ook veel vrienden en Mama Hofstede hebben de moeite genomen om ons uit te zwaaien. Een laatste knuffel, kussen en de nodige tranen vloeien. Het zijn jonge meiden, Sanne en Nikki, ze reizen zelf de hele wereld over en toch worden ze overmand door emoties, zo lief! Ook Ma Hofstede is emotioneel, de afgelopen maanden was ze altijd opgewekt en positief als het over onze reis ging, maar vandaag daalt het besef in dat we echt lange tijd weg zijn, uit de directe comfortzone. Uiteraard beloven we veel te (video)bellen en voorzichtig te zijn. Joeri en Charlotte zijn er via videoverbinding bij, vanuit het mooie Ibiza. Nog een laatste knuffel en traan en dan is het echt: Off we go, Africa here we come!!
Onder luidt gejoel en getoeter vertrekken we uit Lexmond, onder begeleiding van een drone, want tsja we liggen zo veel mogelijk vast. Heerlijk we zijn onderweg! In de auto kunnen we in alle rust onze emoties verwerken… Toch niet! Bij de 2e bocht staan Carla en Loek met kinderen, andere vrienden en ook daar is Yvonne weer. Wat een verrassing! Uitstappen, knuffelen, tranen. Het ritueel herhaalt zich!
En dan…. The journey starts! Voor nu gaan we van Lexmond to Capetown! Hoe mooi is dat😊.